اهل خاورمیانه و روح هرج و مرج همیشگی

دبیرستان که بودم توی سایت applyabroad میچرخیدم و وضعیت دانشگاهها رو میخوندم و پروسه های مهاجرت رو مثل کف دستم بلد بودم، میتونستم از حفظ اسم مدارکی رو که واسه مهاجرت تحصیلی یه آدم میخواد رو بگم و بگم چطوری میتونه بدستشون بیاره. این داستان تو دوره کارشناسی هم ادامه پیدا کرد و مقاله دادنها و رزومه جمع کردنها به نیت رفتن (فک میکنم فرار) از کشور ایران به عنوان یکی از کشورهای پر از هرج و مرج خاورمیانه یکی از کارهای روزمره م بود. شاید همین باعث شد که برای گرفتن فاند و بورسیه کارشناسی ارشد هم بخونم رشته ای که یکم حس کرده بودم بهش خیلی علاقه آنچنانی هم ندارم (من مهندسی مکانیک میخوندم).

اینا رو چرا میگم؟ چون این داستان فقط واسه من نیست و دوراهی ای که جلوی من و همه دوستام و همه جوونای هم سن و سال من بوده سالها و هنوزم هست (جدا ازینکه کِی بفکرش بیفتن و برن راجع به پروسه ش تحقیق کنن دیر یا زود) مسئله مهاجرت بوده. اما باز نمیخوام اینجا راجع به مهاجرت صحبت کنم و اصلا نمیخوام بگم خوب یا بده در این حد میدونم که برای هر کسی فرق داره خوب و بد بودنش. اما میخوام اینجا راجع به یه مسئله دیگه صحبت کنم و اون خاورمیانه است.

یک منطقه ای از جغرافیای دنیا که پر از شور، گرمی، هیجان، تنفر، تنوع، جنگ، سنت، صمیمیت، زیبایی، تمدن، هنر، اصالت، عجیب و غریبی، منابع، بی نظمی و به کل پر از هرج و مرج هست. یه جایی که وسط دنیای غرب و شرق، میون تمام نقصها و کمبودهاش پر از الگوهای کمال گراست که داره از تاریخ انسانها محو میشه.

چیزی که واضحه اینه که ماها هر جا هم بریم چه بخوایم چه نخوایم تا حدود خیلی زیادی ساختارهای خاورمیانه ای تو وجودمون هست و اهل خاورمیانه محسوب میشیم. هرج و مرج همیشگی یکی از مهمترین اجزای تشکیل دهنده جوامع خاورمیانه ای هست، در عین حال تنوع تنوع و تنوع بیش از حد مردم و فرهنگی که یه جا جمع شده مناسبات بین آدما رو خیلی پیچیده و جالب میکنه و ازون حالت یکنواخت و شاید سرد خارج میکنه. چیزی که از خیلی از مسافرهای از غرب و شرق اومده میشنیدم این بود که خاورمیانه ای ها چقدر صمیمی هستن و چقدر سرشون تو کار همدیگه ست (چقدر بده البته) و اینکه چقدر راحت ارتباط برقرار میکنن، اعتماد میکنن و مثل رباتها نیستن. همه چیز ممکنه به غیرقابل پیش بینی ترین حالت ممکنش یهو تغییر کنه و همینا باعث عدم ثبات و پایداری جوامعشون میشه اما … دارم از دو سر یه شمشیر دو لبه صحبت میکنم، میدونی؟ خوبی و بدیهاش همه با همه، اینکه بافت جامعه تو هم گره خورده و مردم و دولت یه روابط عجیب غریبی دارن که از نظر جوامع توسعه یافته و مدرن هیچ نظمی توش نیست اما از نظر خود اون مردم الگوهای غیر خطی منظم و مشوشی داره که اتفاقا خیلی هم عجیب نیست.

منم با این الگوها بزرگ شدم، بهشون خو گرفتم و بعضی وقتا ازش لذت هم میبرم، شاید عجیب باشه اما توی ذهنهای مشوش من یه بازار متمرکز و مشوش و در هم پر از آدمهای متفاوت و متنوع که تو هم میرن و میان و تو هم میلولن و مغازه ها جنساشون رو هر کدوم بر اساس نظم مورد نظر خودشون و شاید حتی بی نظم برا عرضه گذاشتن و پر از الگوهای خاورمیانه ای هست برام جالب تر و هیجان انگیزتر از یه مرکز تجاری بزرگ و تمیز و مرتب و خلوته که همه چیز ساختارمند و نظام مند شده. نمیدونم شاید ذهن من اینطوره اما من برام بی نظمی هیجان انگیزه.


نقاشی Ying Yang ، هرج و مرج در مقابل نظم

میخوام بگم بعضی وقتا ما توی چیزهایی داریم زندگی میکنیم که یه لذتهای خیلی خفیف درونی توشونه اما چون بهشون عادت کردیم نمیبینیمشون و بعضی وقتا از دید دیگران دیدن ماجرا خیلی کمک میکنه که ببینی اون قشنگیا رو تو بی نظمی ها و زشتی ها و کثیفی ها. این دید توی چند سال اخیر من رو خیلی جذب و شیفته فرهنگهای خاورمیانه ای کرده طوری که خیلی دیگه مثل قبل به فکر رفتن به آمریکا یا اروپا لزوما و نیستم اگرم برم میدونم اونجا بهشت نیست و یه جای دیگه با مشکلات خاص خودشه و یه تجربه ست، یه زمانی از توی همین سالها که شیفته فرهنگهای عجیب غریب خاورمیانه ای بودم داشتم یه سری پوشه ها درست میکردم از آهنگهای محلی اقوام خاورمیانه و کشورهای مختلف خاورمیانه که یه اتفاق جالبی افتاد…

خیلی نمیخوام حرف بزنم ازین مورد اما تمام صحبتام یه بهونه بود که یکی از آلبوم هایی که خیلی اتفاقی از توی یکی از خبرهای یورونیوز دیدم رو معرفی کنم (وقتی ساز “اهل خاورمیانه” علیه “خفقان” مینوازد) از یه موزیسین ایرانی که قبلا توی ایران زندانی بوده به نام مهدی رجبیان یه آلبوم جالب به نام “اهل خاورمیانه” درست کرده که تقریبا پروژه جمع کردن آهنگهای من رو متوقف کرد :))

In Iran, Rajabian is barred from releasing any music or leaving the country over security-related charges [Al Jazeera]
مهدی رجبیان به دلیل سابقه محکومیتش تو ایران به دلیل فعالیت هنری از هرگونه انتشار آثار هنری تو ایران منع شده 🙂

توی ساخت اهل خاورمیانه بیش از 100 هنرمند از سراسر کشورهای خاورمیانه همکاری کردن و 12 آهنگ به نام دوازده کشور خاورمیانه منتشر کردن که هر کدوم از اون آهنگها سعی کرده روح و فضای موسیقیایی اون کشور رو درونش داشته باشه و شما رو به کشورهای ایران، ترکیه، یمن، فلسطین، سوریه، لبنان، عراق، اردن، عمان، مصر، بحرین و تاجیکستان و آذربایجان میبره و این همکاری قشنگ و این تجمیع تمام تضادهای فرهنگی بین ملل خاورمیانه در یک آلبوم و زیبایی خاصی که تمام آهنگهاش برا خودشون به طور فردی دارن به نظرم این آلبوم رو یکی از خاص ترین آلبوم های موسیقیایی میکنه که شنیدن هر کدوم از آهنگهاش برای همه به خصوص کسایی که مثل خودم از تنوع فرهنگی لذت میبرن و کمی غم جدایی ملتها رو دارن لذت بخشه.

هنرمندانی که توی این آلبوم همکاری کردن در شرایط بسیار معمولی خاورمیانه مثل زیر بمباران، در میان جنگ، در هنگام پناهندگی روی دریا و یا در تبعید و زندان این هنر رو خلق کردن.

متاسفانه با اینکه همچین آلبوم موسیقی ای با تمام روح و جان و جغرافیای ما درگیره اما کمتر اسمی ازش بین آثار موسیقیایی و داخل کشور بین مردم وجود داره، به هر دلیلی این آلبوم داخل ایران پخش نمیشه و من فکر میکنم که این آلبوم سزاوارتر از اینه که اینطور مهجور بمونه حتی هیچ سایت ایرانی توی اینترنت این آلبوم رو واسه دانلود نذاشته واسه همین فقط برای کسانی که تو ایران هستن و از دسترسی به آهنگهای این آلبوم محرومند، اون رو آپلود کردم و اینجا برای دانلود میزارم. امیدوارم پیامش رو که که حاوی رنج مدام ناشی از دیکتاتوری و سرکوب، حقوق بشر، جنگ، صلح و آزادی در خاورمیانه هست رو بگیرید.

کاور آلبوم اهل خاورمیانه

دانلود کل آلبوم “اهل خاورمیانه” مهدی رجبیان

  • لطفا فقط در صورتی دانلود کنید که توی ایران هستید و به آلبوم دسترسی ندارید.
  • آهنگهای مورد علاقه خودم یمن، عراق و ایرانه

6 thoughts to “اهل خاورمیانه و روح هرج و مرج همیشگی”

  1. مورتی یه چیزی که خیلی در مورد تو دوست دارم و ازت یاد میگیرم اینه که تو (مثل همین پست) از یه پکیج حرف میزنی. آدم میفهمه چیزی که میگی از کجا ریشه میگیره و اگر دنبالش کنه به کجاها میرسه. دمت گرم.

    1. خواهش میکنم فروغ عزیز، صرفا از هر جا هر چیز میاد تو ذهنم مینویسم کار خاصی نمیکنم :))

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *